دوره 10، شماره 5، 1392 (شماره پیاپی 33):761-769

امکان اجرای دورا آسیب‌شناسی در بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران از نظر وجود استانداردهاي نیروي انسانی به‌عنوان یکی از الزامات پیاده‌سازي

فرحناز صدوقي, مليحه صادقي, مصطفي لنگري زاده

چکیده


مقدمه: دورا پزشکی، دستاورد تعامل بین عرصه‌ی بهداشت، درمان و فناوری اطلاعات است. در فناوری دورا پزشکی، دورا آسیب‌شناسی به‌عنوان یک پشتیبان علمی برای آسیب‌شناس محسوب می‌شود و می‌تواند به تشخیص و درمان دقیق بیماری کمک نماید. در این پژوهش به شناسايي امکان اجرای دورا آسیب‌شناسی در بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران از نظر وجود استانداردهاي نیروي انسانی به‌عنوان یکی از الزامات پیاده‌سازي پرداخته شد.

روش بررسی: پژوهش حاضر از نوع مطالعات کاربردی بود که به روش توصیفی و به‌صورت مقطعی در سال 1391 انجام گرفت. در این پژوهش از بیمارستان‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی تهران، چهار بیمارستان به صورت هدفمند انتخاب و پژوهش در این مراکز انجام شد. به دلیل مشخص و محدود بودن جامعه‌ی مورد مطالعه از نمونه‌گیری استفاده نشد و نمونه‌ی پژوهش همان جامعه‌ی پژوهش و شامل 8 نفر رؤسا و مدیران بیمارستان‌ها، 20 نفر آسیب‌شناس و 8 نفر پرسنل انفورماتیک بود. ابزار گردآوری داده‌‌ها، پرسشنامه‌های محقق‌ساخته‌اي بود که برای هر گروه از جامعه‌ی پژوهش به‌صورت مجزا تهیه شد. روایی پرسشنامه‌ها ارزیابی و میانگین ضریب پایایی همبستگی برای سه پرسشنامه 98/0 حاصل گردید. داده‌هاي گردآوري شده با استفاده از روش‌هاي آمار توصیفی شامل فراوانی، درصد، میانگین و انحراف معیار در محیط نرم‌افزارSPSS نسخه‌ی 16 تحلیل شد.

یافته‌ها: طبق نتایج، ميانگين امتياز آگاهي آسيب‌شناس‌ها از دورا آسیب‌شناسی 98/2 با انحراف معیار 17/1 به‌دست آمد. ميزان آگاهي مديران و رؤسا 5/57 درصد و ميزان آگاهي پرسنل انفورماتيک 5/27 درصد محاسبه شد. مديران و رؤسا وجود نيروي انسانی متخصص در زمينه‌ی دورا آسيب‌شناسي را تنها 5/37 درصد اعلام نمودند. همچنین، ميانگين امتياز امکان اجراي دورا آسيب‌شناسي از لحاظ نيروي انساني آسيب‌شناس 9/2 با انحراف معیار 86/0 به‌دست آمد.

نتیجه‌گیری : با توجه به اهمیت فراوان دورا آسیب‌شناسی و وجود نیروی انسانی به‌عنوان یک عامل مؤثر در پیاده‌سازی موفق آن و همچنین با توجه به نتایج پژوهش مبنی بر نامطلوب بودن وضعیت نیروی انسانی متخصص در زمینه‌ی دورا آسیب‌شناسی پیشنهاد می‌گردد، بیمارستان‌ها جهت اجرای این فناوری، نیروي انسانی متخصص مورد نیاز را تأمین نمایند.

واژه‌های کلیدی : دورا آسیب‌شناسی؛ نیروی انسانی؛ بیمارستان‌های آموزشی

 


واژگان کلیدی


دورا آسیب‌شناسی؛ نیروی انسانی؛ بیمارستان‌های آموزشی

تمام متن:

PDF

مراجع


Dietel M, Nguyen-Dobinsky TN, Hufnagl P. The UICC Telepathology Consultation Center. International Union Against Cancer. A global approach to improving consultation for pathologists in cancer diagnosis. Cancer1. 2000 Jul 89(1):187-91.

Rosen PP. Special report: perils, problems, and minimum requirements in shipping pathology slides. Am J Clin Pathol 2000 Mar:91(3):348-54.

Gupta B D. Introducing telemedicine :application, challenges, needs and benefits, components and infrastructure.Translated by: Vali L, Rabiei R, Ayatollahi H. Kashan: Morsal. 2007.[In Persian].

Wells CA, C S. Telepathology: a diagnostic tool for the millennium. J Pathol 2000; 191: 1-7.

Sankaye S, Kachewar S. Telepathology for effective healthcare in Developing Nations. Australasian Medical Journal2011;4(11):592-5.

Leong FJWM, Graham AK, Gahm T, McGee J. Telepathology: clinical utility and methodology. Recent advances in histopathology1999;18:217-40.

Abdollahi A, Aghakhani A. Telepathology. Journal of Iranian Society of PathologyTehran 2011;6(4). [In persian]

Mireskandari M, Kayser G, Hufnagal P, Schrader T, Kayser K. Teleconsultation in diagnostic pathology: experience from Iran and Germany with the use of two European telepathology servers. J Telemed Telecare 2004, 10:307-8.

Elahi N, Kordani SM. A Comparative study of the views of health care team (doctors and nurses) about the use of telemedicine at the university hospitals of Ahvaz. Third International conference on electronic hospital and telemedicine. Tehran; Tehran university of Medical Science; 2012. [In persian].

Alipour J, Karimi A, Erfannia L, Aliabadi A, Shahrakipoor M. The Study of knowledge and attitude of faculty members of Zahedan university of medical Sciences toward telemedicine. The first International conference on Electronic Health; Iran, Tehran; Medical council of Islamic republic of Iran; 2012. [In Persion].

Khamrnia M. Feasibility of telemedicine consultation Implementation in Iran University of medical science specialized hospitals [MS Thesis]. Tehran: Iran University of Medical Science; 2010. [In Persian].

Hayavi haghighi M, Alipur J, Mastaneh Z, Moseli L. Feasibility of remote medical consultation Implementation in Hormozgan University of medical science. Hormozgan Medical Journal,summer 2011:15(2):128-137. [In Persian].

Taheri M, Heydarzadeh A, heydari H, Mohtasham Amiri Z. The point of physicians in the creation and development of methods of the telemedicine. The first Congress of Information Technology in Health; Mazandaran University of Medical Sciences19-21 October 2011.[In persian]

Purazin SH. Estimated resources for the implementation of remote health in Iran. Fourth Regional Conference on eHealth; Ministry of Health and medical Education: Secretariat Tkfab; 2004. p. 13. [In Persian]

Bakhshalyan F, Zamanpur F. Acssess the needs, expectations, and administrative personnel of health care in remote Iran. Fourth Regional Conference on eHealth; Ministry of Health and medical Education: Tkfab; 2004. p. 9. [In Persian]

Hosch I. Investigation of the Critical Factors of Success in Telepathology – an International Comparison Study. [Phd Thesis]. Germany. University of Constance Department of Information Science Oktober 2001.

Hosch I. Acceptance of Telepathology Services. [Phd Thesis]. Germany. University of Constance, Department of Information Science. 2002.

Mencarelli R, Marcolongo A, Gasparetto A. Organizational model for a telepathology system. Diagn Pathol2008;3(suppl 1):S7.

Judi H, Razak A, Shaari N, Mohame H. Feasibility and Critical Success Factors in Implementing Telemedicine. Inform technol J2009:8(3):326-32.

Sushil K M, Rajeshwar S T, Chaudhry T. Awareness and attitudes to telemedicine among doctors and patients in India.2009; 15(3) ;139-141

Kannan S. Utilization of Telehealth in India”.2008 Online at http://mpra.ub.uni-muenchen.de/15001/.





Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0

This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 Unported License which allows users to read, copy, distribute and make derivative works for non-commercial purposes from the material, as long as the author of the original work is cited properly.