نوع مقاله : خلاصه سیاستی
نویسندگان
1
گروه طب اورژانس، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
2
استادیار، مدیریت اطلاعات سلامت، مرکز تحقیقات فنآوری اطلاعات سلامت و گروه مدیریت فنآوری اطلاعات سلامت، دانشکده مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
3
گروه سلامت در بلایا و فوریتها، دانشکده مدیریت و اطلاعرسانی پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی اصفهان، اصفهان، ایران
4
گروه طب اورژانس، دانشگاه علوم بهداشتی SUNY Downstate، بروکلین، نیویورک، ایالات متحده آمریکا
5
گروه جراحی عروق، بیمارستان سینا، دانشگاه علوم پزشکی تهران، تهران، ایران.
10.48305/him.2026.45915.1362
چکیده
ثبت ملی تروما در ایران به عنوان یکی از ارکان اساسی نظام مدیریت آسیبها، با چالشهای عمدهای در کیفیت دادهها مواجه است. برای رفع این چالشها، شش گزینه سیاستی پیشنهاد میشود که هر یک به جنبههای مختلف بهبود نظام ثبت تروما میپردازند.
گزینه اول، «الزامیسازی استقرار مراکز ثبت تروما در بیمارستانهای درجه یک و ادغام آن در نظام اعتباربخشی با تامین بودجه اختصاصی» است. این راهکار با ایجاد پایههای قانونی و تضمین تخصیص منابع مالی، پایداری بلندمدت نظام ثبت را تقویت میکند. بااینحال، اجرای آن با مقاومت مدیران بیمارستانی به دلیل افزایش بار اداری و چالشهای ساختاری در تخصیص بودجه همراه است. گزینه دوم، «اجرای حسابرسی دورهای دادهها»، بهعنوان راهکاری کوتاهمدت و کمهزینه، خطاهای سیستماتیک را شناسایی و کیفیت دادهها را بهبود میبخشد. موفقیت این گزینه مستلزم تربیت نیروی متخصص و مدیریت مقاومت مراکز در برابر بازرسیهای خارجی است. گزینه سوم، «یکپارچهسازی سامانه ملی ثبت تروما NTRI با سامانههای بیمارستانی» است. این اقدام با کاهش خطاهای انسانی و افزایش دقت دادهها، کارایی نظام ثبت را ارتقا میدهد، اما نیازمند سرمایهگذاری اولیه قابلتوجه و آموزش گسترده پرسنل است. گزینه چهارم، «تدوین استانداردهای ملی مبتنی بر استانداردهای بینالمللیTR-DGU »، امکان مقایسهپذیری دادههای ایران با نظامهای پیشرفته جهانی را فراهم میکند، ولی به دلیل تفاوتهای ساختاری بین نظام سلامت ایران و آلمان، نیازمند بومیسازی دقیق و بازآموزی نیروهاست. گزینه پنجم، «تامین بودجه پایدار برایNTRI »، از طریق مکانیسمهایی مانند مشارکت عمومی-خصوصی و جذب کمکهای بینالمللی محقق میشود.
کلیدواژهها
موضوعات
عنوان مقاله English
Reforming Iran’s Trauma Registry: Policy Strategies to Strengthen Data Systems and Reduce Injury Burden
نویسندگان English
Mehdi Nasr Isfahani
1
Maryam Jahanbakhsh
2
Neda Al-Sadat Fatemi
3
Shahriar Zehtabchi
4
Mohammad Reza Zafarghandi
5
1
Department of Emergency Medicine, School of Medicine, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.
2
Assistant Professor, Health Information Management, Health Information Technology Research Center and Health Information Technology Management Department, Faculty of Medical Management and Informatics, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran.
3
Department of Health in Disasters and Emergencies, School of Management and Medical Informatics, Isfahan University of Medical Sciences, Isfahan, Iran
4
Department of Emergency Medicine, SUNY Downstate Health Sciences University, Brooklyn, NY, USA
5
Department of Vascular Surgery, Sina Hospital, Tehran University of Medical Sciences, Tehran, Iran
چکیده English
The National Trauma Registry in Iran, as one of the fundamental pillars of the injury management system, faces major challenges in data quality. To address these challenges, six policy options are proposed, each targeting different aspects of improving the trauma registration system.
The first option is the mandatory establishment of trauma registration centers in tertiary hospitals, integrated into the accreditation system with dedicated funding. This solution strengthens the long-term sustainability of the registration system by establishing legal foundations and ensuring the allocation of financial resources. However, its implementation may face resistance from hospital managers due to increased administrative burden and structural challenges in budget allocation.
The second option, performing periodic data audits, is a short-term and low-cost solution that would identify systematic errors and improve data quality. The success of this option requires training a specialized workforce and managing resistance from centers to external inspections.
The third option, integrating the National Trauma Registry (NTRI) with hospital systems, would improve the efficiency of the registry by reducing human errors and increasing data accuracy. However, it would require significant initial investment and extensive staff training.
The fourth option, developing national standards based on international TR-DGU standards, would enable comparability of Iranian data with advanced global systems. This would require careful localization and retraining of staff due to structural differences between the Iranian and German health systems.
کلیدواژهها English
National Registry
Trauma
Health System
Evidence-Based Policy
Policy Brief
Iran